tibb

تقسیم بندی غذا در طب ایرانی

به نام خدا


در طب ایرانی خوراکیهایی که نقش غذایی داشته اند به 3 دسته تقسیم می شدند: 

غذای مطلق، غذای دوایی و دوای غذایی. 


غذای مطلق غذایی است که تقریبا تمام آن جذب شده و قابلیت تبدیل به بافتها و ذخایر غذایی را داشته باشد و تغییری در مزاج ایجاد نکند


غذای دوایی و دوای غذایی خوراکیهایی هستند که گرچه قسمتی از آنها به عنوان غذا جذب شده و ماده اولیه بافتها و ذخایر غذایی قرار می گیرد ولی بخشی از آنها جذب نشده یا در صورت جذب شدن قابلیت تبدیل ندارد و در بدن ایجاد تغییرات مزاجی می کند و می تواند بدن را از حالت تعادل خارج کند


اکثر میوه ها و خوراکیهای گیاهی یا از دسته غذاهای دوایی هستند یا از دسته دوای غذایی. و مداومت در خوردن این خوراکیها منجر به تغییرات مزاجی و خروج از حالت اعتدال می گردد.


خرما از میوه هایی است که به غذای مطلق نزدیک است و می توان بر خوردن آن مداومت کرد منتها با همان شرطی که 

ساکنان شهرهایی که خوردن خرما جزئی از عادت روزانه مردم است؛ یعنی همان شهرهای خرماخیز .


مقاله انتخابی 

نویسنده مقاله : محمد علی زارعیان


کاربرد گلاب در آرایشگاههای دوران قدیم

به نام خدا 


کاربرد گلاب در  آرایشگاههای دوران قدیم 


پاشیدن گلاب بر سر ، خصوصاً بعد از کوتاه کردن مویِ سر، دافع بیماری‌ها بوده و چشم و نظر را نیز دفع می‌کند.


پاشیدن گلاب بر سر بعد از اصلاح موی سر باعث از بین رفتن غم و اندوه و نگرانی میشود.


پاشیدن گلاب بر سر بعد از اصلاح موی سر باعث ایجاد نشاط و شادی قلب و جلوگیری از آلزایمر و نیز تقویت حافظه میشود .


سلمانی‌های قدیم، یکی از وظایفشان پاشیدن گلاب بر سر، بعد از اصلاح موی سر بوده و این کار را به حضرت سلمان نسبت می‌دادند و به این جهت به آرایشگری‌ها «سلمانی» نیز می گویند. 


توصیه میشود آرایشگران ، این سنت کاملا ایرانی را در پایان کار اصلاح موی سر مشتریان خود دوباره زنده کنند .


مقاله انتخابی

نویسنده مقاله حمزه سام دلیری 

طب ایرانی راهی به سوی افق های تازه
نویسندگان
پیوندهای روزانه
Designed By Erfan Powered by Bayan